Basic HTML Version
84
Μέχρι το τέλος του 20ου αιώνα, η θέση των γυναικών στον αθλητισμό είχε σαφώς
βελτιωθεί. Στην Ατλάντα, οι γυναίκες αθλήτριες έφταναν σε ποσοστό 40%. Παρόλα
αυτά, η συμμετοχή από χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής, της Άπω
Ανατολής και τις ισλαμικές χώρες εξακολουθεί να είναι πολύ χαμηλή.
ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΑΘΛΗΤΡΙΑΣ
Η ψυχολογία κάθε ανθρώπου έχει ως θεμέλιο το ότι η νόηση και συναίσθησή μας
πατούν πάνω σε μια απόφαση (συχνά μη-συνειδητοποιημένη) για το πως επιλέγουμε
να βλέπουμε τον κόσμο μας και τον εαυτό μας καθημερινά.
Η ψυχολογία απόδοσης ξεκινά με το πως και το τι σκέπτεται για τον εαυτό του ο
αθλητής σε καθημερινή βάση, ώστε το μυαλό να συμβαδίζει με το σώμα στα υψηλά
επίπεδα απαιτήσεων για απόδοση. Τις τελευταίες δεκαετίες έρευνες σχετικές
με το αγωνιστικό άγχος, έχουν υιοθετήσει μια πολυδιάστατη προσέγγιση σε σχέση με
την μονοδιάστατη προσέγγιση των προηγουμένων ετών. Πιο συγκεκριμένα, όσον
αφορά στην πολυδιάστατη προσέγγιση, το άγχος διαχωρίζεται σε
γνωστικό, το οποίο προσδιορίζεται από τις αρνητικές συνέπειες της επιτυχίας και την
αρνητική αυτό-αξιολόγηση και σε σωματικό, το οποίο προσδιορίζεται από τις
αρνητικές φυσιολογικές αντιδράσεις του οργανισμού. Σύμφωνα με την διεθνή
βιβλιογραφία οι δύο κύριες αιτίες δημιουργίας άγχους
είναι η αβεβαιότητα των αθλητών σχετικά με το αποτέλεσμα και η σημασία του
αποτελέσματος έτσι όπως την αντιλαμβάνονται οι ίδιοι οι αθλητές. Η ύπαρξη
αρνητικών σκέψεων και κακής διάθεσης συνήθως έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση
της ένταση του άγχους των αθλητών πριν από τον αγώνα. Το άγχος τείνει να
προκαλείται από μη λειτουργικούς ψυχολογικούς παράγοντες, όπως είναι: (α) η
μειωμένη αυτοπεποίθηση του αθλητή, (β) η αρνητική αξιολόγηση της παρούσας
αθλητικής κατάστασης καθώς και (γ) η εστίαση του ατόμου στο αποτέλεσμα παρά
στην αγωνιστική διαδικασία. Από την άλλη πλευρά, η αθλητική επιτυχία εξαρτάται
και από την ποσότητα αλλά και από την ποιότητα της προπόνησης. Έρευνες
στον τομέα της αθλητικής ψυχολογίας έχουν δείξει τη θετική σχέση μεταξύ
αυτοπεποίθησης και αθλητικής απόδοσης όπως και την αρνητική σχέση μεταξύ
αυτοπεποίθησης και γνωστικού άγχους. Ο Martens (1987) περιέγραψε την
αυτοπεποίθηση ως τη ρεαλιστική προσδοκία που διακατέχει τους αθλητές όσον
αφορά στην επιτυχία τους και στην πίστη στον εαυτό και στις δυνάμεις τους. Εάν το
υποσυνείδητο «εμφανίζει» θετικές σκέψεις, τότε το σώμα προγραμματίζεται να