κάπου χαμηλότερα στην ανατομία. Αυτή η ρύθμιση είναι μια καινοτομία στο σχέδιο
του ντα Βίντσι και το ξεχωρίζει από προγενέστερες απεικονίσεις. Το ίδιο το σχέδιο
συχνά χρησιμοποιείται ως ένα υπονοούμενο σύμβολο της ουσιώδους συμμετρίας
του ανθρώπινου σώματος, και κατά προέκταση του Σύμπαντος ως συνόλου.
Μπορεί να παρατηρηθεί από την εξέταση του σχεδίου ότι ο συνδυασμός των
θέσεων των χεριών και των ποδιών μπορεί να δημιουργήσει δεκαέξι διαφορετικές
στάσεις. Η στάση με τα χέρια εκτεταμένα μακριά και τα πόδια ενωμένα είναι
εγγεγραμμένη στο τετράγωνο. Η στάση με τα χέρια ελαφρώς υψωμένα και τα
πόδια ανοικτά εγγράφεται στον κύκλο. Αυτό εικονογραφεί το θεώρημα ότι κατά την
εναλλαγή μεταξύ των δύο στάσεων, το φαινόμενο κέντρο της φιγούρας φαίνεται να
κινείται, αλλά στην πραγματικότητα ο ομφαλός της φιγούρας που είναι το
πραγματικό κέντρο της βαρύτητας παραμένει ακίνητος».
Τα μαθηματικά όμως έχουν επηρεάσει και διάφορα ρεύματα ζωγραφικής. Ας
εξετάσουμε κάποια από αυτά:
Μανιερισμός
Αναπτύχθηκε κατά την τελευταία περίοδο της Αναγέννησης στην Ιταλία και
ειδικότερα από το1520. Ο όρος προέρχεται από το λατινικό “manierus” που
σημαίνει τρόπος. Οι εκφραστές του μανιερισμού απεικονίζουν υπερβολικά
παραμορφωμένες
φιγούρες,
κυρίως μέσω της μελέτης των
ανθρώπινων
χαρακτηριστικών
επιμήκυνσης τους, προκειμένου
να
καλλιεργηθεί
μία
συναισθηματική
ένταση.
Η
γεωμετρία των σωμάτων παίζει
καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη
του σκοπού αυτού.