ακολούθους του. Η χρυσή τομή αναφέρεται επίσης και ως χρυσός λόγος ή χρυσός
κανόνας. Άλλα ονόματα είναι χρυσή μετριότητα και Θεϊκή αναλογία
ενώ στον
Ευκλείδη ο όρος ήταν "άκρος και μέσος λόγος".
Πολλοί καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες του 20ου αιώνα προσάρμοσαν τα έργα τους
ώστε να προσεγγίζουν την χρυσή αναλογία ιδίως στη μορφή του χρυσού
ορθογωνίου παραλληλογράμμου, στο οποίο ο λόγος της μεγαλύτερης πλευράς
προς την μικρότερη είναι η χρυσή τομή πιστεύοντας ότι αυτή η αναλογία είναι
αισθητικά ευχάριστη. Οι Μαθηματικοί από την εποχή του Ευκλείδη μέχρι σήμερα
έχουν μελετήσει τις ιδιότητες της χρυσής τομής, συμπεριλαμβανομένης της
εμφάνισης της στις διαστάσεις ενός κανονικού πενταγώνου και ενός χρυσού
ορθογωνίου παραλληλογράμμου, το οποίο (όπως φαίνεται και στην διπλανή
εικόνα) μπορεί να χωριστεί σε ένα τετράγωνο και ένα παρόμοιο παραλληλόγραμμο
με τον ίδιο λόγο πλευρών όπως το αρχικό. Η χρυσή τομή έχει χρησιμοποιηθεί
επίσης για την ανάλυση των αναλογιών φυσικών αντικειμένων καθώς και τεχνητών
συστημάτων όπως οι οικονομικές αγορές.
Από τον 20ο αιώνα, η χρυσή τομή παριστάνεται με τον ελληνικό γράμμα Φ
ή φ (φ, από το αρχικό γράμμα του γλύπτη Φειδία ο οποίος λέγεται ότι ήταν από
τους πρώτους που τον χρησιμοποίησε στα έργα του) και πιο σπάνια από το τ το
αρχικό γράμμα της λέξης τομή.