Basic HTML Version
του Θεάτρου αναπτύσσονται ως προέκταση αυτών του κατώτερου, έχουν κατά
συνέπεια τα ίδια γεωμετρικά κέντρα χάραξης. Όπως στα περισσότερα ελληνικά
θέατρα η κατώτερη σειρά των εδωλίων είχε μορφή θρόνων, προοριζομένων για
ιερείς, επίσημους, αξιωματούχους κ.λ.π. Το σύνολο των βρόχινων υδάτων, που
μαζεύονταν στο κοίλο και αναπόφευκτα κατέληγαν στην ορχήστρα,
αποστραγγίζονταν μέσα από ένα ζεύγος αγωγών που ξεκινούσε από τα δύο
άκρα του διαδρόμου, ανάμεσα στην ορχήστρα και στην πρώτη σειρά των
ειδωλίων. Τα νερά αυτά μέσω υπογείων αγωγών, που ανασκάφθηκαν και
λειτουργούν μέχρι σήμερα, κατευθύνονταν προς το προσκείμενο ρέμα, βόρεια
της πλατείας, πίσω από την σκηνή του Θεάτρου.
Περιγραφή: ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ - ΚΑΤΟΨΗ Θεάτρου κοίλο έχει μία κλίση της τάξης
των 26 μοιρών. Δύο ζεύγη ισχυρών αναλημματικών τοίχων διαμορφώνουν τα
άκρα των κερκίδων προς το μέρος της σκηνής. Στις δύο άκρες του Θεάτρου,
στην κορυφή των αναλημματικών τοίχων, υπήρχαν δυο πύργοι άγνωστης
χρήσης. Μεταξύ των αναλημματικών τοίχων και της σκηνής διαμορφώνονται
δύο περάσματα, οι πάροδοι, μέσα από τις οποίες περνούσαν οι θεατές του
κάτω διαζώματος, αλλά έκανε την είσοδό του και ο χορός κατά την διάρκεια
της παράστασης. Στο στενότερο σημείο των παρόδων υψώνονται δύο
μεγαλοπρεπείς, ιωνικού ρυθμού, πέτρινοι πυλώνες, οι οποίοι συνέδεαν
αρχιτεκτονικά τα αναλήμματα του κοίλου με τη σκηνή, ο κάθε πυλώνας είχε
δύο ανοίγματα, από τα οποία το εσωτερικό οδηγούσε κατευθείαν στην
ορχήστρα, το δε εξωτερικό, μέσω ενός κεκλιμένου επιπέδου, στη σκηνή.
Κιγκλιδώματα εφαρμοσμένα στα ανοίγματα απέκλειαν το χώρο του θεάτρου
όταν αυτό δε λειτουργούσε.
Στην τελική φάση της ιστορίας του θεάτρου το κτίριο της σκηνής ήταν μια
διώροφη κατασκευή μ’ ένα μονώροφο εξώστη προς το μέρος του κοίλου.
Περιλάμβανε τα ακόλουθα μέρη: