Basic HTML Version
στρογγυλό, και τερματίζουν με εξόγκωση ή προσοχή. Τα επιστρώματα αυτά
συνήθως είναι διακοσμημένα με οριζόντιες αυλακιές. Στον αττικό ιωνικό ρυθμό
συχνά συναντάμε βάσεις χωρίς πλίνθο, αλλά με ιδιαίτερα διογκωμένη στρογγυλή
βάση.
Οι κίονες σε σύγκριση με τους κίονες του δωρικού ρυθμού είναι λεπτότεροι,
στενεύουν ελαφρώς προς τα πάνω, και έχουν κατακόρυφες αυλακιές. Τα αυλάκια
αντί να συνδέονται μεταξύ τους με οξείες κόψεις, χωρίζονται με μικρές επίπεδες
επιφάνειες που είναι ανάμεσά τους. Συνήθως συναντάμε μεταξύ 20 και 24
αυλακιών σε κάθε κίονα, ενώ 24 είναι η κατά προτίμηση κλασική διαρρύθμιση.
Το κιονόκρανο είναι λεπτεπίλεπτο, στηρίζεται πάνω στον αστράγαλο, μια λεπτή
πλάκα μεταξύ του κίονα και του κιονόκρανου. Έχει πολλά και φαρδιά διακοσμητικά
ανάγλυφα και καταλήγει στους κοχλίες δεξιά και αριστερά, πάνω στους οποίους
στηρίζεται ένας λεπτός άβακας διακοσμημένος με κυματισμούς.
Κορινθιακός ρυθμός
Κορινθιακός ρυθμός είναι ένας από τους τρεις ρυθμούς της αρχαίας ελληνικής
αρχιτεκτονικής. Οι κίονες χαρακτηρίζονται από κιονόκρανο που αποτελείται από
υψηλό εχίνο ("κάλαθος"), που περιβάλλεται από σειρές φύλλων ακάνθης και έλικες
στις τέσσερις γωνίες. Μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ως εξέλιξη του Ιωνικού λόγω
αυτών των ελίκων. Ο ρυθμός αυτός αποτελεί τον πιο διακοσμητικό
από τους τρεις και χρησιμοποιήθηκε κυρίως στους ρωμαϊκούς
χρόνους με ποικιλία μορφών.
Οι
Πυραμίδες
Μια κανονική
πυραμίδα με
βάση ένα
τετράγωνο
καθορίζεται από ένα