Basic HTML Version
5
Ζευγάς
Ζευγάδες ονομάζονταν οι εργάτες που όργωναν τη γη με δική τους ‘συρμαγιά’, δηλαδή είχαν στην
ιδιοκτησία τους βόδια και αλέτρι. Το επάγγελμα του ζευγά είναι αρχαιότατο και αναφέρεται και από τον
Ησίοδο (700 – 750 π.Χ). Το ζευγάρισμα απαιτούσε ειδικές γνώσεις, γι΄ αυτό οι ζευγάδες ήταν περιζήτητοι
και απολάμβαναν ικανοποιητικό μεροκάματο.
Λούστρος
Ο λούστρος είχε μπροστά του ένα κασελάκι, σκέτο κομψοτέχνημα, και γύρω του να κρέμονται οι
βούρτσες και τα βερνίκια με τα διάφορα χρώματα. Καθόταν σε ένα μικρό και χαμηλό σκαμνάκι και
περίμενε υπομονετικά. Για να προσελκύσει τους πελάτες του συχνά έκανε τον ταχυδακτυλουργό ή
χτυπούσε ρυθμικά το κασελάκι. Ο πελάτης πλησίαζε κι άπλωνε, όπως ήταν όρθιος πρώτα το δεξί πόδι και
ύστερα το αριστερό στην ειδική θέση της κασέλας και άρχιζε η ιεροτελεστία.
ΤΣΑΜΠΑΣΗΣ
Ο τσαμπάσης ήταν ο άνθρωπος που αγόραζε και πούλαγε ζώα ,έκανε τις
λεγόμενες τράμπες. Επίκεντρο
των αγοραπωλησιών ήταν οι ζωοπανηγύρεις. Τα ζώα συνήθως ήταν άλογα, μουλάρια,
γαϊδούρια ,αγελάδες η ακόμα και αιγοπρόβατα
ΚΑΛΑΘΟΠΟΙΟΣ
Η καλαθοπλεκτική ως απλή τέχνη είναι ένας από τους παλαίοτερους κλάδους της χειροτεχνίας. Αυτό το
επάγκελμα ήταν διαδεδομένο σε χωριά και σε περιφέριες όπου οι πρώτες ύλες για τις ανάγκες της
παραγωγής ήταν άφθονες. Τα υλικά τα έπερναν από τις λυγαριές, τις μυρθιές, τις σφάκες και τα καλάμια.
ΨΑΘΑΣ
Ένα άλλο σπάνιο επάγγελμα που εξαφανίστκε πλέον είναι ο κατασκευστής ψάθας. Ο επαγγέλματιας
τεχνίτης ψάθας κατασκευάζει η επισκευάζει ψάθινα έπιπλα, όπως καθίσμστα, έπιπλα μπαμπού, είδη
εξοχής και βεράντας και έπιπλα εσωτέρικου χώρου ή αλλά μικροαντικείμενα όπως καπέλα, τσάντες κ.λ.π.
Η Μανταρίστρα
Η Μανταρίστρα είναι ένα επάγγελμα που χάθηκε στο χρόνο . Πρωτοεμφανίστηκε περίπου το 1950 ,που
αυτήν την εποχή έκαναν την εμφάνισή τους οι νάιλον κάλτσες, στις οποίες «έπιανε» τους πόντους που
είχαν «φύγει» .