Page 34 - Εργασία από την Πόλη έρχομαι

Basic HTML Version

34
Το ψαλάφεμαν ( η επιλογή της νύφης )
Πάντρευαν τα παιδιά τους πολύ νωρίς, συνήθως, 20-23 χρόνων τα αγόρια, και σε μικρότερη ηλικία τα κορίτσια.Αν το
κορίτσι περνούσε το εικοστό έτος συνήθιζαν να τη λένε γεροντοκόρη.Πολλές φορές οι γονείς « λογόδοναν » την κόρη
τους όταν αυτή έπαιζε με τα παιδάκια της γειτονιάς. Την τύχη της κοπέλας όριζε ο δυναμικός πατέρας αφού η
συγκατάνευσή της στο γάμο ήταν περιττή. Ούτε όμως και ο νέος μπορούσε να έχει τη δική του γνώμη για τη
μελλοντική του σύζυγο.Ο λόγος του πατέρα ήταν νόμος απαράβατος.Οι γάμοι από έρωτα ή από απ' ευθείας γνωριμία
των νέων ήταν σπάνιοι.Η μητέρα του νέου, εκ του αφανούς, παρακολουθούσε τις υποψήφιες νύφες και αφού
κατέληγε, τότε έπειθε τον σύζυγο και τον γιό της για την επιλογή της νέας. Βασικό κριτήριο για την επιλογή της νύφης
ήταν το οικογενειακό της περιβάλλον. Έλεγαν χαρακτηριστικά :«τέρεν την ούγιαν κ' έπαρ' το πανίν, τέρεν την μάνναν κ'
έπαρ' το κορίτσ'»Επίσης έπρεπε να είναι προκομμένη, εργατική, μετρημένη, εύστροφη,ντροπαλή, νοικοκυρά,
υγιής.Τέλος, θα έπρεπε να είναι όμορφη και να έχει σωματικό κάλλος.Οι άσχημες και αδύνατες κοπέλες δεν είχαν
πέραση και θεωρούνταν μη υγιείς.
Αφού οι γονείς αποφάσιζαν για την επιλογή της νύφης, το γνωστοποιούσαν στο παιδί τους. Ένα βραδάκι μαζί με ένα
πρόσωπο φίλα προσκείμενο και στις δύο οικογένειες ξεκινούσαν να ζητήσουν το κορίτσι, «επαίγναν σο ψαλάφεμαν».
Όταν υπήρχε θετική απάντηση, τότε μετά από δεύτερη και τρίτη επίσκεψη οριζόταν η ημέρα των αρραβώνων. Η
συγκατάθεση των γονιών για το γάμο της κόρης τους λεγόταν λογόπαρμαν . Η πρώτη συμφωνία για την ημέρα του
γάμου γινόταν στα « τελειώματα », στο « ψαλάφεμαν ». Αλλά όταν πλησίαζε ο καιρός του γάμου πήγαιναν 7-8 μέρες
πριν από τη στέψη, το βράδυ συνήθως, οι στενοί συγγενείς του νέου, στο σπίτι της κόρης και έπαιρναν το λόγο,
δηλαδή την τελευταία διαβεβαίωση. Έλεγαν: Εμείς λέγομε σα οχτώ απάν να εφτάμε το γάμον.Ντο λέτε κι εσείς; ».
Σουμάδια, ( ο αρραβώνας )
Οι αρραβώνες δεν τύχαιναν μεγάλης δημοσιότητας αλλά περισσότερο γίνονταν σε κλειστό κύκλο όπου αντάλλασαν τα
δαχτυλίδια. Η υποψήφια νύφη εμφανιζόταν μόνο μία φορά για να κεράσει τους καλεσμένους, τον γαμπρό και την
οικογένειά του. Το ίδιο βράδυ κανόνιζαν την ημερομηνία τέλεσης του γάμου. Στα σουμάδια αντάλλασαν και άλλα δώρα
μεταξύ τους οι δύο οικογένειες όπως παπούτσια,χρυσές λίρες κ.ά.
Μαρτυρία