Basic HTML Version
6
αρχή μάλιστα μόνο οι Σπαρτιάτισσες κατέβαιναν στο στίβο και έπαιρναν μέρος
σχεδόν σε όλα τα αγωνίσματα. Ο Λυκούργος είχε κάνει νόμο με υποχρεωτική τη
σωματική αγωγή των κοριτσιών. Με την πάροδο των χρόνων άρχισαν να
διοργανώνονται γυναικείοι αγώνες στην Ολυμπία, όπου κάθε 4 χρόνια γίνονταν
αγώνες των παρθένων της Ήλιδας προς τιμή της Ήρας αλλά και στη Ρόδο, την Κω, τη
Χίο και αλλού. Οι πιο καθυστερημένες στο κεφάλαιο αυτό ήταν φαίνεται να ήταν οι
Αθηναίες. Οι γυναίκες δεν αγωνίζονταν γυμνές, όπως οι άνδρες αλλά φορούσαν ένα
πολύ κοντό χιτώνα. Το έπαθλό τους συνήθως ήταν ένα στεφάνι ελιάς και ένα κομμάτι
κρέας βοδινό.
Παράλληλα, ακόμη και κατά την πατριαρχική εποχή, η είσοδος δεν ήταν γενικά
απαγορευμένη στις γυναίκες, όπως λανθασμένα πιστεύεται, αλλά επιτρεπόταν στις
ανύπαντρες κοπέλες, όπως ρητά αναφέρει ο Παυσανίας.
ΑΘΛΗΜΑΤΑ
Hραία: Oι γυναικείοι Ολυμπιακοί Αγώνες.
Αυτό όμως που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον είναι τα Hραία, οι γυναικείοι
Ολυμπιακοί, οι οποίοι παραμένουν ως επί το πλείστον άγνωστοι. Όπως μας
πληροφορεί ο Παυσανίας, κάθε τέταρτο έτος τελούνταν αγώνες δρόμου ανάμεσα σε
«παρθένες» (ανύπαντρες κοπέλες) προς τιμήν της Ήρας. Λέγεται ότι τους καθιέρωσε
η Iπποδάμεια από ευγνωμοσύνη προς τη θεά για το γάμο της με τον Πέλοπα.
Το μήκος του δρόμου που διένυαν οι αθλήτριες ήταν τα 5/6 του σταδίου (160 μέτρα
περίπου). Αγωνίζονταν φορώντας κοντό χιτώνα που άφηνε γυμνό το δεξί ώμο και
στήθος, αμφίεση που θυμίζει τις απεικονίσεις των Αμαζόνων. Χωρίζονταν σε τρεις
κατηγορίες, ανάλογα με την ηλικία τους.
Tα Hραία περιλάμβαναν πολλά τελετουργικά στοιχεία: τα βραβεία που έπαιρναν οι
κοπέλες ήταν στεφάνι αγριελιάς και μέρος από την αγελάδα που θυσιαζόταν. Το ζώο
αυτό ήταν αφιερωμένο στη «βοϊδομάτα» Ήρα, ενώ συνδεόταν επίσης με τη Mεγάλη
Mητέρα, τη Σελήνη και τη Γαία -αντίστοιχα, ο Δίας σχετιζόταν με τον Ταύρο,
έμβλημα της γονιμότητας και του Ήλιου. Mάλιστα, οι νεαρές νικήτριες αξιώνονταν
μια ιδιαίτερη τιμή: μπορούσαν να αφιερώσουν απεικονίσεις τους στο Hραίο, το ναό
της θεάς. H διοργάνωση των Hραίων ήταν έργο γυναικών. Υπεύθυνες ήταν δεκαέξι