Basic HTML Version
11
δούλοι και οι γυναίκες. (για τις οποίες υπήρχαν άλλοι διεξείγονταν άλλοι αγώνες
όπως τα Ηραία).
Εκτός από τους Ολυμπιακούς αγώνες των ανδρών, κάθε τέσσερα χρόνια τελούνταν
στην Ολυμπία από πολύ παλιά και τα Ηραία, που ήταν αγώνες δρόμου γυναικών προς
τιμή της Ήρας. Οι γυναικείοι αυτοί αγώνες ήταν μάλλον αρχαιότεροι από τους
Ολυμπιακούς. Οι Ολυμπιακοί αγώνες όπως προαναφέρθηκε, σύμφωνα με την
εναλλαγή των 49 και 50 μηνών έπεφταν άλλοτε το μήνα Απολλώνιο δηλ. Αύγουστο /
Σεπτέμβριο, κι άλλοτε το μήνα Παρθένιο δηλ. Σεπτέμβριο / Οκτώβριο. Η εναλλαγή
αυτή πιθανότατα εξυπηρετούσε και την τέλεση των Ηραίων, έτσι ώστε οι δύο αγώνες
να μην συμπίπτουν. Πρόκειται για αγώνες με προδωρικές καταβολές που, σύμφωνα
με την παράδοση, πρωτοδιοργάνωσε η Ιπποδάμεια, θέλοντας να τιμήσει την Ήρα από
ευγνωμοσύνη
για
το
γάμο
της
με
τον
Πέλοπα.
Στα ιστορικά χρόνια, τη διοργάνωση των αγώνων αναλάμβαναν 16 γυναίκες από
επιφανείς οικογένειες της Ήλιδας, οι οποίες ήταν και οι κριτές των αγώνων. Έτσι,
κάθε τέσσερα χρόνια οι 16 Ηλείες ύφαιναν τον πέπλο της θεάς, τον απόθεταν με τιμές
στο άγαλμα της Ήρας που βρισκόταν μέσα στο ναό της κατά την τελετή των Ηραίων
και οργάνωναν αγώνα δρόμου για παρθένες. Οι παρθένες, που χωρίζονταν ανάλογα
με την ηλικία τους σε τρεις κατηγορίες, έπρεπε να καλύψουν δρόμο που είχε μήκος
ίσο με τα 5/6 του σταδίου (500 ποδών αντιστοιχεί σε 160μ).
Η νικήτρια στεφανωνόταν με κλαδί αγριελιάς κι έπαιρνε κομμάτι από το κρέας της
αγελάδας που θυσιαζόταν στη θεά. Είχε επίσης το δικαίωμα να αναθέσει το ομοίωμά
της στο Ηραίον. Η νικήτρια αντλούσε δύναμη από την Ήρα, αφού έτρωγε από το ζώο
που θυσιαζόταν γι’ αυτήν, και στεφανωνόταν με το κλαδί ελιάς.
Τα κορίτσια συμμετείχαν στην Αγωγή και ήταν χωρισμένες σε ομάδες, ωστόσο, η
εκπαίδευση τους δεν χαρακτηριζόταν από την σκληρότητα και την αυστηρότητα της
εκπαίδευσης των αγοριών και ολοκληρωνόταν αμέσως μετά τον γάμο τους. Κύριο
καθήκον των γυναικών, σύμφωνα με τη σπαρτιατική εκπαίδευση, ήταν η γέννηση
υγιών αγοριών, τα οποία θα υπερασπίζονταν τη Σπάρτη. Επίσης, οι γυναίκες δεν
έπρεπε να επιδείξουν μαλθακότητα, γι' αυτό και μάθαιναν να παραδίδουν στους
άνδρες την ασπίδα με τη φράση
«ή ταν ή επί τας»
(
«ή να επιστρέψεις νικητής μ' αυτή ή
να σε φέρουν νεκρό πάνω σ' αυτή»
)