Basic HTML Version
101
ύπτιο. Το 1971, σε ηλικία 13 ετών (κατηγορία κορασίδων Α’), η Ελένη Αυλωνίτου
σημείωσε γιά πρώτη φορά εθνικό ρεκόρ γυναικών (100 μ. ύπτιο και 800 μ.
ελευθέρας). Τον Μάρτιο 1972 η Ελένη Αυλωνίτου έγινε η πρώτη Ελληνίδα
κολυμβήτρια που εξασφάλισε την πρόκριση γιά Ολυμπιακούς αγώνες. Συμμετείχε
στους Ολυμπιακούς αγώνες του Μονάχου σε 4 αγωνίσματα (200 μ. και 400 μ. μικτή
ατομική, 400 μ. και 800 μ. ελευθέρας). Εκείνη τη χρονιά ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος
Αθλητικού Τύπου την ανακύρηξε καλύτερη κολυμβήτρια του 1972. Το 1973 ο
Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου ανακήρυξε την Ελένη Αυλωνίτου
κορυφαία αθλήτρια της χρονιάς. Αφού διέκοψε την κολύμβηση γιά ένα χρόνο το
1976, επανήλθε με επιτυχία στην αγωνιστική δράση το 1977, βελτιώνοντας τα
πανελλήνια ρεκόρ της 12 φορές ως το 1980
Συνολικά η Ελένη Αυλωνίτου σημείωσε 121 πανελλήνια ρεκόρ σε όλες τις ηλικιακές
κατηγορίες (3-1969, 13-1970, 29-1971, 42-1972, 21-1973, 1-1974, 4-1977, 1-1978, 7-
1979) σε 7 ατομικά αγωνίσματα (100 μ., 200 μ., 400 μ. και 800 μ. ελευθέρας, 200 μ.
και 400 μ. μικτή ατομική και 100 μ. ύπτιο) και 2 ομαδικά (4 Χ 100 μ. ελευθέρας και 4
Χ 100 μ. μικτή ομαδική). Στο Εθνικό πρωτάθλημα κατέκτησε 35 μετάλλια (28 χρυσά,
6 αργυρά, 1 χάλκινο). Στους Βαλκανικούς Ανδρών - Γυναικών συγκέντρωσε 14
μετάλλια (7 χρυσά, 4 αργυρά, 3 χάλκινα) και σημείωσε Βαλκανικά ρεκόρ σε 4
ατομικά αγωνίσματα (400 μ. και 800 μ. ελευθέρας, 200 μ. και 400 μ. μικτή ατομική).
Η Ελένη Αυλωνίτου είχε σημαντική επίδραση στην Ελληνική κολύμβηση,
αποτελώντας αθλητικό πρότυπο της γενιάς της. Η ασυνήθιστη γιά την εποχή εικόνα
μιάς νεαρής κοπέλας που κέρδιζε χρυσά μετάλλια σε διεθνείς αγώνες προκάλεσε
σημαντικό ενδιαφέρον γιά τη κολύμβηση, που μέχρι τότε ήταν κάπως
“αριστοκρατικό” άθλημα στην Ελλάδα. Αν και η ίδια κυριάρχησε στην Ελληνική
γυναικεία κολύμβηση μέχρι το 1980 που αποσύρθηκε, την ακολούθησε μιά σειρά από
κορυφαίες Ελληνίδες κολυμβήτριες. Η Βιβή Πρωτόπαππα, επίσης του Εθνικού Γ.Σ.
με προπονητή τον Γιώργο Μπία, καθώς και η Σοφία Δάρα και αργότερα η Ελλη
Ρουσσάκη του Ολυμπιακού Σ.Φ.Π. διατήρησαν ζωηρό το ενδιαφέρον γιά τη
κολύμβηση μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η κολύμβηση είχε γίνει πιά
διαδεδομένο άθλημα στην Ελλάδα.