Basic HTML Version
Τάξη Β’- Ερευνητική εργασία 2014-15
Υπεύθυνος εκπ/κός: Σοφίας Θωμάς (ΠΕ19)
τους ιθαγενείς, το 80%των οποίων περίπου πέθαναν από ασθένειες που είχαν έρθει
από την Ευρώπη.
Γενικότερα ο ευρωπαϊκός αποικισμός της Αμερικανικής ηπείρου άλλαξε τα πάντα για
τη ζωή και τον πολιτισμό των ιθαγενών λαών .Από τον 15ο ως τον 19ο αι. οι γηγενείς
πληθυσμοί ρημάζονταν από ασθένειες, εκτοπίσεις, πολεμικές διαμάχες και την
υποδούλωσή τους από τους Ευρωπαίους. Οι αποικιστές της Β. Αμερικής δεν ήρθαν
ως άρπαγες και ως καταπιεστές αλλά για να ζήσουν και να δημιουργήσουν συνθήκες
ζωής και ανάπτυξης, διαφορετικές από αυτές που άφησαν πίσω τους. Αυτή η
διαφορετική νοοτροπία προσδιόρισε, καθόρισε και διαμόρφωσε την εμφανή διαφορά
της περιοχής σε όλους τους τομείς και εκφράσεις πολιτικής οικονομίας, πολιτισμού
και κοινωνικής κατάστασης. Οι άποικοι θεώρησαν τη νέα γη σαν δωρεά προορισμένη
γι’ αυτούς και με δικαίωμα απόλυτης, απερίσπαστης και απεριόριστης χρήσης. Έτσι
ξεχέρσωσαν κι έκαψαν τη γη για να καλλιεργήσουν, να χτίσουν και να επεκταθούν και
εξαφάνισαν άγρια θηρία και άγριους γηγενείς. Οι λευκοί άποικοι πίστευαν ότι οι
εξουσίες τους ήταν αποτέλεσμα θειικού χαρίσματος ενώ οι Ινδιάνοι
είχαν αναπτύξει τη συλλογικότητα σαν κύρια πηγή εξουσίας .Απαλλαγμένοι από
εξαναγκαστικούς θεσμούς αντιλαμβάνονται τη μητέρα γη σαν πηγή ζωής και τη θέση
του ανθρώπου σαν μέρος της. Όχι 7 τυχαία οι πολιτισμοί των Ινδιάνων και πιο
συγκεκριμένα των Ιροκέζων έγιναν αντικείμενο μελέτης φωτεινών μυαλών της
Δύσης. Όταν οι λευκοί αναζητούσαν αρχηγό για να συνάψουν συνθήκες δεν
καταλάβαιναν ότι ο λόγος του αρχηγού δεν είχε καμία ιδιαίτερη βαρύτητα. Ό,τι
συμφωνίες έκλειναν, δεν γίνονταν στη βάση της παραχώρησης γης που έτσι κι αλλιώς
θεωρούσαν ότι δεν τους ανήκει αλλά στη βάση της συνδιαχείρισης της γης από την
οποία ζούσαν. Η λογική της ατομικής ιδιοκτησίας τους ήταν εντελώς ξένη. Οι Ινδιάνοι
δεν ήταν απλά εμπόδια στην απληστία των αποίκων αλλά απειλούσαν τις πρωταρχικές
τους επιλογές σε θέματα διακυβέρνησης και οργάνωσης της κοινωνίας. Η ανάπτυξη
του καπιταλισμού και η ανάδειξη του αποικιοκρατικού κράτους όξυνε τις αντιθέσεις.
Αρχίζει μια περίοδος αφομοίωσης, απομόνωσης, εκτόπισης αλλά και αφανισμού των
πολιτιστικών και φυλετικών ιδιαιτεροτήτων των Ινδιάνων. Χάνεται ο παραδοσιακός
τρόπος ζωής και εξοντώνονται πληθυσμοί των Ινδιάνων. Γίνεται αποστράγγιση των
πλουτοπαραγωγικών πόρων και η γη τους αρπάζεται βίαια για την κατασκευή
υποδομών όπως εργοστάσια, γέφυρες και βιομηχανίες καταστρέφοντας κάθε είδος
ζωής στην όμορφη και πλούσια γη. Με την πρόφαση του εκπολιτισμού των βαρβάρων
οι αποικιοκρατικές δυνάμεις προσπαθούσαν να νομιμοποιήσουν την εδραίωση της
κατοχής τους έχοντας τη βαθιά πεποίθηση για την ειδολογική κατωτερότητα των
ιθαγενών. Η αποικιοκρατική εξάπλωση βαρύνεται με την ευθύνη του αφανισμού
σημαντικού μέρους του γηγενούς πληθυσμού με το βαρύτερο τίμημα να πληρώνουν οι
Ινδιάνοι.
Ο ίδιος ο Κολόμβος υπεύθυνος για τη γενοκτονία των Ινδιάνων φρόντισε να
συμβάλλει τα μέγιστα στα μαρτύρια που έμελλε να υπομείνουν οι ιθαγενείς του Νέου
Κόσμου. Περίπου 250.000μέλη της φυλής arawaks υποδουλώθηκαν. Μέχρι το 1550
κατάφεραν να επιβιώσουν 500 άτομα ενώ το 1650 είχαν εκλείψει όλοι. Το διάστημα
ανάμεσα στον 15
ο
και 19ο αι. έχει καταγραφεί ως η πλέον μαύρη σελίδα στην ιστορία