Page 12 - ΤΕΛΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΟΜΙΚΣ_Ατετρ

Basic HTML Version

Τάξη Β’- Ερευνητική εργασία 2014-15
Υπεύθυνος εκπ/κός: Σοφίας Θωμάς (ΠΕ19)
Οι Γαλάτες συνήθιζαν να σηκώνουν τον αρχηγό του χωριού πάνω στην
ασπίδα.Όμως αυτό το έθιμο είναι ξένο.Το επινόησαν οι Φράγκοι τον 5ο αιώνα
π.Χ.
Επίσης Φραγκικό στοιχείο είναι το μουστάκι/μούσι που είχαν τότε οι Γαλάτες.
Δεν συνηθίζονταν να βρίσκεται στο ίδιο χωριό ένας δρυΐδης και ένας βάρδος.
Οι Γαλάτες έτρωγαν σπάνια αγριογούρουνα.Προτιμούσαν τα ζώα που φρόντιζαν
οι ίδιοι.
Οι πατάτες δεν υπήρχαν τότε αλλά τις έφεραν τον 16ο αιώνα από την
πρόσφατα ανακαλυμμένη Αμερική.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Με τον όρο Αρχαία Ρώμη αναφερόμαστε σε έναν πολιτισμό ο οποίος ξεκίνησε από την
Ιταλική χερσόνησο στις αρχές του 8ο αιώνα.Αυτός στηρίζεται σε μια αγροτική
κοινότητα που αναπτύχθηκε εκεί.Έτσι με την πάροδο των χρόνων αυτή η κοινότητα
εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες στην ιστορία.Σημειώθηκαν
πολλές επιτυχίες υπέρ τους με αποτέλεσμα να έχουν στην κατοχή τους μέχρι και τις
αρχές του 5ου αιώνα ολόκληρη σχεδόν την Δυτική Ευρώπη.Από εκεί και μετά αρχίζει
η παρακμή τους.Την πολιτική αστάθεια που κυριαρχούσε την αυτοκρατορία την
διαδέχονται οι αλλεπάλληλες συγκρούσεις από μεταναστεύοντες πληθυσμούς.Τέτοιοι
πληθυσμοί ήταν οι Ούνοι.Ο σημαντικότερος αρχηγός τους ήταν ο Αττίλας χάρης του
οποίου φτάνουν στο απόγειο της δύναμής τους κατακτώντας την μισή Ευρώπη.Το 457
ο Αττίλας εισβάλει στην Γαλατία χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Μετά τον θάνατό του το κράτος τους διαλύεται.Το 410 η Ρώμη κυριεύεται από τους
Βησιγότθους υπό την ηγεσία του Αλάριχου Α΄ και το 439 οι Βάνδαλοι κατακτούν την
Καρχηδόνα που τότε ανήκε στην Ρώμη.Από το 476 έχουμε την οριστική πτώση της
Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.Κατάληξη όλων αυτών ήταν η διαίρεση της δυτικής
αυτοκρατορίας καθώς και της Ισπανίας της Γαλατίας και της Ιταλίας ως ανεξάρτητα
βασίλεια.Το ανατολικό τμήμα το οποίο είχε έδρα την Κωνσταντινούπολη δεν
επηρεάστηκε και συνέχισε να υφίσταται,μέχρι που και αυτό κατακτήθηκε από την
Οθωμανική Αυτοκρατορία.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ
ΑΣΤΕΡΙΞ:Δεν έχει τα χαρακτηριστικά ενός ήρωα.Είναι κοντός,έχει μεγάλη μύτη και
δεν είναι ιδιαίτερα όμορφος.Αυτό ακριβώς προσπαθούσε να πετύχει ο Γκοσινί
έχοντας στο μυαλό του την εικόνα ενός αντιήρωα.Ο Αστερίξ αρχικά περνά
απαρατήρητος αλλά στη συνέχεια χάρις την εξυπνάδα του καταφέρνει να γίνει ο
πρωταγωνιστής της ιστορίας μας.Ωστόσο ο Ουντερζό διαφωνούσε με την γνώμη
αυτή.Ήθελε ο ήρωάς του να αντιπρωσοπεύει το πα
τροπαράδοτο μοντέλο του ήρωα,να είναι δηλαδή μυώδης και
δυνατός.Τελικά κατάφερε να επιβληθεί ο Γκοσινί.Σε μια τε