Basic HTML Version
iii.
Ζάρια:
Το τυχερό παιγνίδι κύβος ή κύβοι και
σήμερα αποκαλούμενο ζάρια ήταν γνωστό
από τους αρχαιότατους χρόνους στον
ελλαδικό χώρο που παίζονταν κυρίως από
άνδρες. Το παίγνιο αυτό παιζόταν με ρίψη
δύο ή τριών κύβων σε τραπέζι από κωνικό
κεράτιο ή ποτήρι με πλατιά βάση
καλούμενο πύργος ή φορμίσκος ή κήθιον
ή διάσειστον, επειδή σ΄ αυτό σείονταν οι
κύβοι που έπρεπε ν΄ ακούγονται γι'
αποφυγή δόλου. Κέρδιζε, αυτός που έφερνε τους μεγαλύτερους αριθμούς στη ριξιά,
λεγόμενη "πλειστοβολίνδα". Η καλύτερη βολή , η "ευολώτατη", ονομαζόταν
"Αφροδίτη" και ήταν οι τρεις εξάδες ή εξάρες όπως λέγονται σήμερα, η δε χειρότερη
ήταν η αριθμητικά μικρότερη που ήταν οι τρεις μονάδες που τότε ονομαζόταν "κύων"
(σκύλος) και σήμερα λέγονται "άσσοι".
Θεατρικά Μπουλούκια:
Τα μπουλούκια ταξίδευαν
πάντα με εισιτήριο τρίτης
θέσης στο τρένο, έπαιζαν σε
καφενεία
ή
σε
αυλές
σχολείων, το ρεπερτόριό τους
ήταν συγκεκριμένο, έμεναν
όπου μπορούσαν-συχνά κάτω
από
άθλιες
συνθήκες,
βρίσκονταν συνεχώς σχεδόν
σε κίνηση. Τα θεατρικά
μπουλούκια άκμασαν κυρίως
τον 19ο αιώνα έως και το
πρώτο μισό του 20ου ,
δημιούργησαν σχολή από την οποία πέρασαν και μεγάλα ονόματα του ελληνικού
θεάτρου, αν και σπάνια το ομολογούν. Η λαϊκότροπη θεατρική πρακτική αλλά, και η
συνεχής μετακίνησή τους σε χωριά και αστικά κέντρα της ελληνικής επικράτειας,
ανέδειξαν τα μπουλούκια ως το κλασσικό πρότυπο της ελληνικής λαϊκής θεατρικής
παράδοσης.
Κι αν είχαν επιτελέσει έργο σπουδαίο, κατά γενική ομολογία, ήταν πως
είχαν εκπαιδεύσει θεατρικά-με τον τρόπο τους βέβαια- ολόκληρη την ελληνική επαρχία.
"Η Γκόλφω", "Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας", "Η ωραία του Πέραν", "Εσμέ η
Τουρκοπούλα", "Ο κουρσάρος", "Τιμή και χρήμα", "Η Κασσιανή", ήταν μερικά μόνο
από τα έργα που περιλαμβάνονταν στο ρεπερτόριο των μπουλουκιών.