Basic HTML Version
την αυστηρότητα και τη μνημειακότητά του από τον
πιο διακοσμητικό Ιωνικό Ρυθμό.
Οι απαρχές του Δωρικού Ρυθμού πιστεύεται ότι
βρίσκονται στο Άργος και την Κόρινθο, δύο
σημαντικά δωρικά κέντρα τέχνης κατά τη Γεωμετρική
Περίοδο (8ος αι. π.χ.). Ωστόσο από τά αρχιτεκτονικά
κατάλοιπα τόσο πρώιμης εποχής δεν έχουν σωθεί,
αφού μάλιστα για την κατασκευή τους θα πρέπει να
είχε χρησιμοποιηθεί κυρίως ξύλο. Πράγματι, ο
Παυσανίας αναφέρει ότι στον δωρικό ναό της Ήρας
στην Ολυμπία (έναν από τους αρχαιότερους) είδε
έναν ξύλινο κίονα ανάμεσα στους λίθινους. Φαίνεται
ότι οι ξύλινοι κίονες αντικαταστάθηκαν σταδιακά με
λίθινους. Αυτό δικαιολογεί και το ότι κανένας από
αυτούς δεν είναι ίδιος με κάποιον άλλο.
Δύο αιολικοί ναοί των Αρχαϊκών χρόνων έχουν ερευνηθεί στην ορεινή θέση
της Κλοπεδής Λέσβου, Από τα αιολικά κιονόκρανα, που βρέθηκαν στην
πόλη της Μυτιλήνης, στην Ερεσό και στην αγροτική περιοχή του
παραδοσιακού οικισμού της Νάπης, αποδεικνύεται η πυκνότητα των
κτισμάτων αιολικού ρυθμού, που ήταν διάσπαρτα σε ολόκληρη τη Λέσβο.
Κίονες
Κύριο χαρακτηριστικό των κιόνων είναι η απουσία βάσης: οι κίονες στηρίζονται
απευθείας στον στυλοβάτη. Τα κιονόκρανα είναι λιτά σε σχέση με τους άλλους δύο
ρυθμούς. Αποτελούνται από δύο μέρη, τον "εχίνο" και τον "άβακα". Ο "άβακας"
είναι το τετραγωνης κάτοψης ανώτερο σημείο του κίονα στο οποίο στηρίζεται το
επιστύλιο, ενώ ο "εχίνος" (αχινός) είναι το αμέσως κατώτερο σημείο το οποίο
αποτελεί ομαλή μετάβαση από τον "άβακα" στον κυρίως κίονα. Ένα ακόμη
χαρακτηριστικό των δωρικών κιόνων είναι ότι οι αιχμές των ραβδώσεών τους είναι
οξύες και όχι επίπεδες όπως στον Ιωνικό και τον Κορινθιακό.
Θριγκός
Ο θριγκός στα δωρικά κτήρια αποτελείται από δύο μέρη: το επιστύλιο και τη
δωρική ζωφόρο. Το επιστύλιο (η ζώνη που ακουμπά ακριβώς πάνω στους κίονες)
χαρακτηρίζεται από την απουσία διακοσμητικών στοιχείων με εξαίρεση μία λεπτή
ταινία στο ανώτερο μέρος της, που αποτελεί συνέχεια της διακόσμησης των
τριγλύφων που βρίσκονται ακριβώς από πάνω. Στη δωρική ζωφόρο, υπάρχει μία
συνεχής εναλλαγή από τρίγλυφα και μετόπες. Τα τρίγλυφα είναι τρία μακρόστενα