Πέρα από το μονόχορδο, ο Πυθαγόρας πειραματίστηκε και με άλλα υλικά και τις
ιδιότητές τους που συνθέτουν τα μουσικά διαστήματα, όπως η τάση χορδών ίσου
μήκους και πάχους, το μήκος ηχητικού σωλήνα κ.τ.λ.
Ο χωρισμός και καθορισμός των μουσικών διαστημάτων που πέτυχε, ήταν ένα
πολύ σημαντικό επίτευγμα τόσο για τη μουσική και τη θεωρία της, όσο και για τα
μαθηματικά και τη δύναμή τους να ερμηνεύουν τον κόσμο με αριθμούς. Πέρα από
τη μεγάλη σημασία για τη θεωρία της μουσικής, ο υπολογισμός του έδωσε την
ευκαιρία να κατασκευαστούν μουσικά όργανα με μεγαλύτερη ακρίβεια από πριν.